Vrijdag 28 januari

Na mijn blogje van gister, ben ik veel aan het nadenken over dingen die kunnen verbeteren op een andere manier dan de PVV voorstaat. Ten eerste put ik veel moed aan de ontwikkelingen in het Midden Oosten, waar de bevolking zich organiseert om dictatoriale en ondemocratische systemen en regeringen van zich af te schudden. Ze organiseren zich onder andere via Internet en spreken elkaar moed in. Zoals een Tunesiër zei; ze kunnen een aantal van ons doodschieten, maar niet allemaal. Ook hier in Nederland zouden we ons kunnen organiseren via Internet; Niet eens met de Kunduz-missie? Bombardeer de instemmende partijen met mails. Stem een keer op bv de SP (die wel consequent bleef) bij de komende Statenverkiezingen. Ben je het niet eens met de kortingen op cultuur? Stuur je favoriete theatergroep, muziekgroep of iets vergelijkbaars een steunbetuiging via Internet, en een kopie naar de regering.

Wat mij ook ongelooflijk stoort is de discussie die prompt losbreekt als er sprake is van een Levenseindekliniek. Wat voor alternatief wordt ouderen, zieken en psychiatrische patiënten geboden> Kijk naar de kwestie rond Brandon, kijk naar het beleid omtrent de zorg in de verpleeghuizen en andere instellingen. Ik wil niet eindigen in een verpleeghuis zoals mijn moeder. Het is onmenselijk zoals we met mensen in nood omgaan , hoe kunnen we ze dan verbieden er op een humane wijze een einde aan te maken? Eerst zorgen dat de zorg smetteloos is, dan pas kritiek op euthanasie. Geen geld? In een land waar een groot tekort aan snelwegen is wegens het groeiende autoverkeer en de meeste mensen zich een computer, auto en vakanties kunnen veroorloven is het te gek dat we geen geld overhebben voor zorg. Ik kan niet anders dan concluderen dat de overheid geen geld voor mensen in nood over heeft dus dan is de dood soms veruit verkiesbaar.

De dood kan ook een verzetsdaad zijn zoals de groentenverkoper in Tunesië die zichzelf in brand stak en zo een Jasmijnrevolutie in gang zette.