Maandag 24 januari

Vanmorgen bij mijn vriendin N. geweest en die wilde een flinke wandeling maken. Ik in de scoot ernaast natuurlijk, want een wandelaarster ben ik al lang niet meer. Het zonnetje scheen en ondanks de strakke wind was het voorjaarsachtig. Veel leven in de sloten, talloze kraaien, een prachtige boompaddestoeltje , ongeduldige bolgewasjes die hun sprieten tastend omhoog staken en een strakblauwe lucht. We liepen over de Linie, het Tuinderspad en de Huisduinerweg waar grote aantallen vogels kennelijk laagwater zaten af te wachten. Via het Timorpark en de Javastraat weer naar haar huis. Ze heeft drie kwartier pittig doorgewandeld en we waren beiden rozig van wangen. Wat is Den Helder toch mooi….

Daarna een kattenmandje opgehaald, dat ik via Marktplaats had gescoord en waarvan de verkoopster zo ongeveer tegenover me bleek te wonen. Ze gaf er twee speelballetjes bij en het mandje zowel als de balletjes werden meteen in gebruik genomen. Het mandje is te krap voor Koek, maar toch heeft hij zich er in geperst, maar ik zag dat Teig het ook wel geslaagd vindt, want die lag er al snel in toen Koek even naar buiten ging.

Zondag 23 januari

Een uiterst spannend Kampioenschap Sprint. Jan Bos neemt afscheid, Boer en Gerritsen hebben brons en zilver en Groothuys na een onterechte diskwalificatie vierde en nieuwkomer Nuys vijfde. Tranen en kwaadheid, blijdschap en vrolijkheid, het ligt allemaal dicht bijeen.  Mijn weekend was weer goed!

Zaterdag 22 januari

Het WK sprint wordt gereden in Heerenveen. Spannend en met veel nieuwe kanshebbers.

Traditiegetrouw kook ik van te voren soep, zodat ik rustig kan kijken en niet hoef te koken tijdens of vlak na de wedstrijd. Soep past trouwens uitstekend bij zo'n evenement van de kou, dus geen rare traditie.

Vroeger zat ik van te voren al lijntjes te trekken om een meeschrijflijst te maken, waarop alle tussentijden ook genoteerd konden wprden, maar onder invloed van het digitale tijdperk is ook bij mij wat veranderd.

De kranten publiceren zulke lijsten niet meer, zelfs geenstartlijsten. Maar op Internet is alles te vinden, ook live beelden en live tussenstanden, het meeschrijven is dus eigenlijk overbodig geworden. Bij allroundwedstrijden en met name de 5 en 10 kilometer wil ik de spannendste races nog wel handmatig bijhouden, want dat is het ultieme schaatsgevoel voor mij, maar de rest laat ik zitten. De laptop erbij en je kunt alles prachtig zien en bijhouden.

Minder spannend ? Nee. Makkelijker? Ja. Sfeervol? Toch minder.

Vrijdag 21 januari

Wouter Klootwijk in De Wilde Keuken had het deze week over peulvuchten. Het ging voornamelijk over de naamsverwarringen die er bestaan. Paardebonen, borlottibonen (die volgens hem kievitsbonen zijn, maar dat ben ik niet met hem eens. Ik denk dat het hier echte aparte soorten betreft), krombekken en vooral dat een veredelaar de binnenste bonen de zaden noemt en de  buitenste bonen de peulen. Enfin het grappige misverstand kwam ruimschoots voorbij. Wat ik miste was een lofzang op de peulvrucht in het algemeen. Het zijn voedzame eiwitbronnen die meer eer verdienen dan ze meestal krijgen. Ja erwtensoep en bruine bonensoep zijn hier wel algemeen ingeburgerd en witte bonen met tomatensaus en bruine bonen met spek kennen de meesten ook wel, maar de grauwe erwt is al aardig uit beeld verdwenen, kapucijners idem maar de kivietsboon, de kekererwt, de zwarte ogen boon, de zwarte boon, de kidney of nierboon en de krombekken, gedroogde tuinbonen en citroenbonen zien we voornamelijk in Turkse winkels en bij vegetariers in de voorraadkast. Ze zijn zo lekker, en hebben allemaal hun eigen smaak en er zijn talloze recepten waarin ze goed tot hun recht komen. De Indiase keuken kent ook nog vele soorten mungbonen en dhal (linzenachtigen) en Zuid Amerikanen en arme Afrikanen weten er ook wel weg mee. Het is overal ter wereld armeluis voedsel maar vaak tot in hoge kringen gewaardeerd, omdat het gewoon erg smakelijk is.

Ik ben er dol op en echt waatr, het zijn gezondheidsbommetjes met hun vezels en vele vitamine B- soorten. Het beruchte windeneffect verdwijnt als je spijsvertering wat gezonder wordt, bovendien kan een stukje Kombu (of ander zeewier) en wat bonenkruid bij het koken, de flatulentie grotendeels voorkomen.

Het hoeft niet altijd een bord vol bonen te zijn, maar een schep door een rijstof andere graanschotel, in een groentenmengsel, in de sla of soep kan een waardevolle aanvulling zijn. Ik ben er dol op. Morgen maak ik een pan bonensoep, smikkelen!!

Donderdag 20 januari

In vrede leven, kent U die uitdrukking ,zou Ds Gremdaat zeggen. Nou ik wel hoor. Ik kan soms zo'n enorme vrede voelen ,met mezelf, met het leven, met de wereld. Dan moet ik niet teveel het nieuws volgen op dat moment, want dat verstoort dat beeld meteen, maar in mijn eigen universumpje is het goed toeven. Kijken naar de vogels die op de wallenkant van de gracht een zonnebad nemen, een zalige kop Pukka thee drinken, een lang dromerig nummer van The Soft Machine beluisteren, lang zitten in mijn scoot, geparkeerd op een zonnig plekje uit de wind en de zon voelen gloeien op mijn wangen. Een kat op schoot die zucht van genot en ik die de zachtheid van de vacht tussen mijn vingers voel. Het wierrookstokje dat een ontspannende geur de kamer in laat krinkelen, de mannen die hun honden uitlaten en vrolijk zwaaien.

Het schitteren van het licht op de zee, de geur van zout leven, de wind die tintelt. Mhmmm ik heb een ernstige aanval van tevredenheid.

Woensdag 19 januari

Het grootste deel van de dag was zonnig en dat is heerlijk. Er is mij wel eens onder de neus gewreven dat ik een heel erge positivo ben, maar mijn winterdip van vorige week bewijst dat ik ook wel een zonnestraaltje kan gebruiken. Ook dit verbeelde ik me niet; de tortels waren in de weer met een oud nest. Een stel kraaien had het als winterverblijf in gebruik maar een paartje duiven heeft het nest vandaag weer gefatsoeneerd. Waarschijnlijk ook meteen de lente in het koppie nu de zon zich liet zien. In de tuin bloeien alweer de paarse dovenetels, waar sneeuwklokjes en ander lentespul het nog af laat weten.

Dinsdag 18 januari

Heer Koekie is door mij veroordeeld tot een heropvoeding. Hoe lief en aanhankelijk hij ook is, maar af en toe loopt het de spuigaten uit.

Hij wil eigenlijk ALTIJD op schoot, of minstens naast me. Ook visite wordt besprongen, want van aandacht heeft hij nooit genoeg. Dat is erg hartveroverend, maar wekt ook irritatie op, want ook ik wl wel eens rustig lezen zonder kat op schoot, of half over mijn schouder hangend. Computeren wordt ook niet gewaardeerd, omdat hij dan niet de volle aandacht krijgt, dus loopt ie over het toetsenbord heen of gaat in elk geval zover mogelijk in beeld zitten, opdat ik hem niet zal vergeten.

Het meest verwerpelijk is zijn eetmanie. Als ex-zwerver heeft (een begrijpelijke) obsessie met eten, maar vooral alles wat mensen eten lijkt hem top!Dit leidt tot taferelen waarbij ik met beide armen mijn bord in bescherming moet nemen en nooit even rustig iets kan eten. Het liefst loopt ie gewoon mijn bord in maar een poot op je arm of in je nek zitten hijgen zijn ook methodes om zeker te weten dat ie niet wordt overgeslagen.

Al een paar weken probeer ik hem duidelijk te maken dat WEG ook weg betekent en dat hij op gepaste afstand kan afwachten of er iets zijn richting op komt. Ook visite is niet altijd gecharmeerd van een 10 kilo wegende kater die zijn stukje koek komt opeisen. Het is een moeizaam proces. Hij gelooft zo heilig in de goedhartigheid van iedereen in dit pand aanwezig, dat hij echt geshockeerd lijkt als zijn gedrag niet wordt getolereerd. Nog een lange weg te gaan…..

Maandag 17 januari

Vanmorgen op bezoek geweest bij de vriendin die in december een beroerte heeft gehad. Het viel me erg mee, want ze heeft lichamelijk vrijwel geen uitvalverschijnselen en geen opvallende afasie, het is meer haar zoeken naar woorden en de moeite om haar gedachten op een rij te krijgen en te verwoorden. Evengoed erg ingrijpend dat het je overkomt en dat je je vervreemd van jezelf en de vertrouwde elementen uit je leven voelt. Ze piekert bv over haar werk, maar dat is natuurlijk pas een later station in haar revalidatie. Het is mooi dat ze er relatief goed uitgekomen is en dat er al zoveel schot in haar herstel zit. Nu nog leren te hanteren wat veranderd is en je plek weer terugvingen.

Blij dat ik ben geweest en voorlopig zal ik op maandagochtend proberen wat samen met haar te doen.

Zondag 16 januari

De noodkreet van gister is kennelijk opgevangen en heeft geleidt tot een dagje vol van zon, waardoor ik meteen zelf ook zonniger ben. Heerlijk een beetje in de tuin gerommeld, lekker gebadderd en me niet verslapen. Kijk dat is een wereld van verschil!

Meestal ben ik niet zo heel erg weergevoelig, en kan ook genieten van een regendag, maar kennelijk waren de serotonine en melatonine de weg een beetje kwijtgeraakt in mijn brein.

Trouwens een prachtige reportage gezien op de BOS, Superwise me, bos , waarbij negen mensen met iets met het spirituele, elkaar lessen leerden. Was indrukwekkend.  Grote conclusie; luister naar jezelf en vooral naar je hart. Mooi was de uitbarsting van een van de deelneemsters over verdriet; pas als je het mag laten zien en kunt aanraken , kun je het ook loslaten.

Andere mooie quote; Als je iets loslaten kunt, komt er ruimte voor iets nog mooiers.

Alles van de BOS is op hun eigen website nogmaals te zien en er is ook aanvullende info te vinden.

Zaterdag 15 januari

En nu heb ik er genoeg van; al die regen, grijsheid en nattigheid.Dan nog maar liever sneeuw en ijs. Ik kan naar buiten, maar met dit weer is het alleen maar omdat het nodig is en niet omdat je er lol in hebt. Mijn gewrichten beginnen te piepen en zeuren en ik verslaap me steeds, omdat het nog zo donker is. Ik verlang naar lente en zon en vrolijkheid. Ik zal de enioge wel niet zijn want op diverse blogs zag ik al voorjaarsfoto's langskomen om ons eraan te herinneren dat het  echt wel komt. Ik ben ongeduldig, het is pas half januari, maar toch…. Ik droomde al een paar keer van het strand en de duinen en een zonovergoten tuin, dus in mij is er een seizoensklokje, dat het tijd vindt, misschien omdat de winter zo vroeg inviel? Ik trek maar vaak zonnige kleren aan,steek veel lampjes aan en heb narcisjes op tafel bloeien.Wat kan een mens meer doen?